Belgian Chinese Crested, Peruvian & Xolo Club

 

Oorsprong:

De Xoloitzcuintle oftewel afgekort Xolo is een haarloos ras dat in 3 maten bestaat. De miniatuur, de medium en standaardmaat. De Xolos hebben ook een behaarde varieteit, en zowel de haarloze als de behaarde kunnen in 1 enkel nest voorkomen.

In een genetische studie die als doel had de oorsprong van de Xolos te achterhalen is gebleken dat er geen nauwe genetische band is met de Chinese Naakthonden. De Xolos zijn dus waarschijnlijk het resultaat van een kruising van verschillende oude rassen uit het ver verleden.

Archeologische vondsten bewijzen dat de Xolos al meer dan 3000 jaar voorkwamen in Mexico. Hun waarde bij de inlandse oude culturen blijkt uit de talrijke kunst- en gebruiksvoorwerpen. Deze oude culturen waren ondermeer de Azteken, Tolteken en de Pré Columbiaanse Colima gemeenschap. De Xolos werden er gezien als heilige dieren, die nodig waren om hun meester's ziel te helpen bij de oversteek naar het hiernamaals. In het journaal van de ontdekkingsreiziger Columbus was sprake van de aanwezigheid van rare haarloze honden. Vervolgens werden deze meegenomen bij hun terugkeer naar Europa.

Omdat het ras dreigde uit te sterven organiseerde de FCI een gedocumenteerde expeditie om in het wild levende originele Xolos in afgelegen streken van Mexico te vangen. De honden die daar gevonden waren vormen de basis van een Mexicaans kweekprogramma om hen van uitsterven te behoeden. Ze werden in Mexico zelf officieel geregistreerd in 1956. De AKC (American Kennel Club" had de Xolo al veel eerder erkend, maar door hun zeldzaamheid terug verwijderd uit het stamboek omstreeks 1959. In 1986 werd in Amerika de "Xoloitzcuintli Club of America" opgericht om een nieuwe erkenning bij de AKC te bekomen. Deze erkenning is er pas terug gekomen in 2010.

Karakter:

Xoloitzcuintli zijn primitieve honden. Hierdoor kunnen ze een aantal variaties van gedrag vertonen.

Over het algemeen zijn ze rustig binnenshuis, en meer speels buitenshuis. Sommigen vertonen waakse eigenschappen terwijl anderen dat helemaal niet vertonen. Ze blaffen weinig, meestal alleen wanneer het nodig is om de rest van de roedel te waarschuwen.

Ze zijn heel nieuwsgierig en intelligent. Daarom zijn ze ook goed te trainen.

Ze hebben voldoende lichamelijke beweging nodig om hun energie kwijt te spelen. Bij gebrek daaraan kunnen ze zich ontpoppen tot ontsnappingskoningen die klimmen, over omheiningen springen enzovoort.

Zoals bij elk ras is een goede opvoeding nodig om hen tot sociale, evenwichtige en aanhankelijke honden te maken. Maar omdat ze goed te trainen zijn kan dit dus met matige inspanning gebeuren.

Gezondheid

Doordat ze eeuwenlang door natuurlijke selectie moesten overleven komen er geen erfelijke ziektes voor. Om problemen voor de toekomst te voorkomen heeft de "Federation Canofila Mexicana" wel de verplichting ingesteld om bij de standaard- en medium-maat de heupen te controleren, en bij de miniatuur de knieschijven.

By Veronique Dirix